بعضی سفرها مقصد ندارند؛ خود جاده مقصد است. پاییز که می‌رسد، جنگل‌های شمال ایران به تابلویی از زرد، نارنجی و سرخ تبدیل می‌شوند و مه، لابه‌لای درخت‌ها می‌پیچد. در این فصل، رانندگی در بعضی جاده‌های شمال خودش یک تجربه‌ی فراموش‌نشدنی است. در ادامه هفت جاده را معرفی می‌کنیم که دست‌کم یک بار در عمرتان باید پاییزشان را از پشت شیشه‌ی ماشین ببینید.
۱. جاده‌ی چالوس؛ پادشاه جاده‌های ایران
جاده‌ی کرج به چالوس حدود ۱۶۰ تا ۱۸۰ کیلومتر طول دارد و رشته‌کوه البرز را از جنوب به شمال قطع می‌کند. در پاییز، رودخانه‌ی کرج و درخت‌های رنگارنگ تقریباً در تمام مسیر همراهتان هستند. تونل تاریخی کندوان در ارتفاع حدود ۲٬۷۰۰ متری نقطه‌ای است که کوهستان خشک جنوبی را به جنگل‌های مه‌آلود شمالی وصل می‌کند.
نکته: آخر هفته‌ها ترافیک سنگین است و مسیر گاهی یک‌طرفه می‌شود. وسط هفته بروید.
۲. جاده‌ی اسالم به خلخال؛ از جنگل تا بالای ابرها
این جاده‌ی حدوداً ۷۰ کیلومتری از اسالم در گیلان شروع می‌شود و به خلخال در استان اردبیل می‌رسد. نیمه‌ی اول مسیر از دل جنگل‌های انبوه تالش می‌گذرد و نیمه‌ی دوم به ییلاق‌های مرتفع و دشت‌های باز می‌رسد. یک رودخانه هم تقریباً در تمام مسیر کنارتان جاری است.
نکته: در تمام این ۷۰ کیلومتر پمپ‌بنزین وجود ندارد؛ با باک پر حرکت کنید. اواخر پاییز این جاده به‌دلیل سرما و برف خطرناک می‌شود، پس اوایل پاییز بهترین زمان است.
۳. گردنه‌ی حیران؛ مرز ایران با پاییز
جاده‌ی اردبیل به آستارا حدود ۸۰ کیلومتر است و گردنه‌ی حیران زیباترین بخش آن به شمار می‌رود. پیچ‌های تند جاده از میان جنگل پایین می‌روند و در روزهای صاف، منظره‌ی دریای خزر از دور پیداست. سوار شدن به تله‌کابین حیران، این منظره را از بالا هم نشانتان می‌دهد.
۴. جاده‌ی فیلبند؛ رانندگی تا اقیانوس ابر
حدود ۲۵ کیلومتر مانده به آمل در جاده‌ی هراز، خروجی سنگچال شما را به جاده‌ی فرعی فیلبند می‌برد. جاده پرپیچ‌وخم بالا می‌رود تا به روستایی در ارتفاع حدود ۲٬۳۰۰ متری برسد؛ جایی که در صبح‌های پاییزی، دریایی از ابر زیر پایتان پهن می‌شود. خیلی‌ها خود این مسیر جنگلی را از مقصد زیباتر می‌دانند.
نکته: از اواسط پاییز احتمال برف، یخ‌زدگی و بسته شدن جاده بالا می‌رود. این جاده مناسب رانندگان کم‌تجربه نیست.
۵. جاده‌ی فومن به ماسوله؛ ۳۲ کیلومتر تا روستای پلکانی
از فومن تا ماسوله حدود ۳۲ کیلومتر جاده‌ی پرپیچ‌وخم و جنگلی در پیش دارید. در پاییز، برگ‌های سرخ و نارنجی دو طرف جاده را پر می‌کنند و مه از دره‌ها بالا می‌آید. پایان این مسیر هم خودش یک جایزه است: روستای پلکانی ماسوله که پاییز اوج زیبایی‌اش است. خوبی این جاده این است که در تمام سال باز است.
۶. جاده‌ی عباس‌آباد به کلاردشت؛ کلبه‌ها در دل درختان
اگر از جاده‌ی ساحلی به سمت کلاردشت بپیچید، وارد یکی از زیباترین جاده‌های جنگلی مازندران می‌شوید. دره‌های سرسبز، نور خورشید که از لابه‌لای درختان بلند عبور می‌کند و کلبه‌های ییلاقی کنار جاده، این مسیر را در پاییز به یک کارت‌پستال زنده تبدیل می‌کنند.
۷. جاده‌ی جنگل گلستان؛ رانندگی در اولین پارک ملی ایران
جاده‌ی گرگان به مشهد (جاده‌ی آسیایی) از دل پارک ملی گلستان، قدیمی‌ترین پارک ملی ایران، عبور می‌کند. در پاییز، جنگل‌های انبوه دو طرف جاده رنگ عوض می‌کنند و این مسیر به یکی از تماشایی‌ترین جاده‌های شرق شمال ایران تبدیل می‌شود.
نکته: حیوانات وحشی زیادی در این مسیر قربانی تصادف می‌شوند. آرام برانید و در محدوده‌ی پارک حواستان به جاده باشد.
بهترین زمان و ۵ نکته‌ی ایمنی
بهترین زمان برای دیدن رنگ‌های پاییزی این جاده‌ها معمولاً اواسط مهر تا اواسط آبان است. در جاده‌های مرتفع‌تر مثل اسالم به خلخال و فیلبند، رنگ‌ها زودتر می‌رسند و زودتر هم سرما و برف از راه می‌رسد.
- پیش از حرکت وضعیت جاده را چک کنید: سامانه‌ی ۱۴۱ (تلفن ۱۴۱ یا سایت 141.ir) وضعیت ترافیک، انسداد و آب‌وهوای جاده‌ها را اعلام می‌کند.
- در مه، سرعت را کم کنید: چراغ مه‌شکن را روشن کنید و فاصله‌ی زیادی با خودروی جلویی نگه دارید.
- روز رانندگی کنید: جاده‌های جنگلی شب تاریک و پرپیچ‌وخم‌اند و از زیبایی‌شان هم چیزی نمی‌بینید.
- لاستیک و برف‌پاک‌کن را چک کنید: باران و برگ‌های خیس روی آسفالت، جاده را لغزنده می‌کنند.
- برای عکاسی فقط در جای امن توقف کنید: توقف ناگهانی در پیچ‌ها یا کنار باریک جاده، هم برای شما خطرناک است و هم برای خودروهای پشت سر.
پاییز شمال کوتاه است و هر سال فقط چند هفته فرصت دارید این رنگ‌ها را ببینید. یکی از این هفت جاده را انتخاب کنید، وسط هفته راه بیفتید و بگذارید خود مسیر، مقصد سفرتان باشد.
طول مسیرها تقریبی است. پیش از سفر، وضعیت جوی و باز بودن جاده را از سامانه‌ی ۱۴۱ استعلام کنید.
